Wyślij E-mail
do autora

W ŚWIECIE PSÓW

| Wszystko o psie |

| Rasy psów |

| Utrzymanie psa |

| Portale internetowe |

| Dodatki |

Index:
1.Częste dolegliwości
2.Pysk
3.Oczy
4.Nos
5.Uszy
6.Klatka piresiowa
7.Żołądek i jelita
8.Gruczoły przyodbytnicze
9.System moczowy
10.Genitalia i narządy rodne
11.Gruczoły piersiowe
12.Skóra
13.Glisty
14.Tasiemce
15.Wypadki i sytuacje krytyczne
16.Pogryzienia i rany
Zdjęcia do tych opisów możesz ściągnąć klikając ten link (1424KB)
Częste dolegliwości Łatwo jest leczyć pospolite choroby pod warunkiem, że rozpoczyna się we właściwym czasie. Należy zwracać uwagę na oznaki choroby bądź niezwykłego zachowania twego psa i jeśli one nie znikną, trzeba skontaktować się z lekarzem weterynarii.
Pysk Symptomy chorób pyska są następujące: ślinotok, skrobanie łapą pyska, przesadne ruchy żujące, trudności z żuciem, nieświeży oddech. Kłopotom tym możesz zaradzić oglądając psi pysk i czyszcząc mu raz lub dwa razy w tygodniu zęby miękką szczoteczką lub wacikiem zanurzonym w roztworze soli ( bądź specjalną psią pastą do zębów ), co przeciwdziała tworzeniu się kamienia nazębnego. Jest to żołtawobrązowa substancja podobna do cementu, która narasta na zębach. Niszczy ona krawędzie dziąseł i sprawia, że bakterie infekują kieszonki przyzębne, co w rezultacie prowadzi do rozluźnienia zębów. Kamień zawsze wywołuje zapalenie dziąseł i nieświeży oddech. Dając psu do żucia kawałki sprasowanej skóry zwierzęcej, przeciwdziałamy nadmiernemu osadzaniu się kamienia. Jeśli u twego podopiecznego stwierdzisz nagle pewne symptomy, które tu opisano, otwórz mu pysk poszukując obcego ciała, zalegającego miedzy zębami. Zachowując cierpliwość zazwyczaj uda ci się je wyjąć za pomocą łyżeczki bądź podobnego, tępo zakończonego narzędzia Intensywnie czerwone brzegi dziąseł u nasady zębów są oznaką choroby dziąseł. Stuknij każdy ząb palcem lub ołówkiem. Jeśli ząb jest luźno bądź miękko osadzony, wypłucz psu pysk ciepłym roztworem soli i daj zwierzęciu tabletkę aspiryny. Sam niewiele więcej możesz poradzić, udaj się więc do lekarza weterynarii. Psia stomatologia nie stanowi dla lekarza problemu. Aplikując psu środki uspakajające bądź znieczulające o krótkim działaniu, lekarz może usunąć kamień nazębny za pomocą specjalnych skrobaczek lub szybkoobrotowej wiertarki. Niezdrowe zęby należy usuwać, aby zapobiec ropieniu korzeni i infekcji kieszonek przyzębnych, co może doprowadzić do infekcji krwi, infekcji zatok, a nawet choroby nerek czy innych organów wewnętrznych. U psów rzadko plombuje się zęby. Opisane symptomy mogą być wynikiem wrzodów pyska, guzów lub zapalenia migdałków, te jednak wymagają diagnozy i leczenia u specjalisty.

Oczy Sygnałem choroby oczu jest łzawienie, owrzodzenie, ropienie z lepką wydzieliną, a także pojawienie się na oku niebieskiego lub białego zamglenia. Jeśli problemy wiążą się tylko z jednym okiem, zaś symptomem jest łzawienie bądź lepka wydzielina, przemywaj co kilka godzin oko ciepłym płynem do oczu, tym samym, który stosuje się dla ludzi. Można również stosować trochę antyseptycznej maści do oczu, którą umieszcza się pod dolną powieką. Ze względów bezpieczeństwa trzymaj tubkę z maścią równolegle do powierzchni oka. Szczególnie w przypadku młodych psów oboje ropiejących oczu może być symptomem nosówki. Przewlekłe łzawienie jednego lub obydwu oczu może być wynikiem lekkiego podwinięcia powieki lub zablokowania kanalików łzowych. Niebieskie lub białe zamglenie jednego lub obu oczu jest normalnie oznaką infekcji rogówki, nie jest to katarakta, lecz wymaga natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii. Nieprzezroczystość soczewki ( katarakta ) to znacznie głębsze niebieskie lub białe zamglenie, które zdarza zazwyczaj u starszych psów. Jeśli któryś z powyższych symptomów trwa dłużej niż dzień, należy pacjenta zabrać do lekarza weterynarii. Infekcje oczu leczy się w różny sposób. By zmniejszyć infekcję, aplikuje się lekarstwa, czasem, by usunąć owrzodzenie niezbędny jest zabieg chirurgiczny, przeprowadzany z miejscowym znieczuleniem. Wiele schorzeń leczy się obecnie metodami chirurgicznymi, jak np. Podwinięcie lub deformację powieki, usunięcie obcych ciał z gałki ocznej, a nawet przypadki katarakty.
Nos Częstymi symptomami niezdrowego nosa są: popękany, owrzodzony, suchy koniec nosa, bądź ropiejące nozdrza czy też typowo ludzkie objawy przeziębienia. Pies z objawami przeziębienia, szczególnie, jeśli zaropiałe są zarówno oczy, jak i nos może cierpieć na nosówkę. By złagodzić symptomy, można przeciw działać zatykaniu się i zlepianiu nozdrzy. Obmyj je dokładnie ciepłą wodą, następnie posmaruj odrobiną maści. Jeśli występują symptomy typowego przeziębienia, zgłoś się natychmiast do lekarza weterynarii.
Uszy Typowe symptomy chorób uszu są następujące: potrząsanie głową, drapanie się w uchu, przechylanie głowy na jedną stronę i opuchnięcie płata usznego oraz typowe oznaki bólu i dyskomfortu, gdy dotyka się psiego ucha. Jeśli symptomy te pojawią się nagle, najlepszym sposobem przynoszącym ulgę jest zaaplikowanie dużej ilości ciepłego, lecz nie gorącego oleju mineralnego do ucha. Nie używaj zasypek, bo mogą powodować dokuczliwe nawarstwianie się pudru, które pogarsza jeszcze podrażnienie i pies wyczuwa je jako ciało obce. Udaj się do lekarza weterynarii natychmiast, kiedy u psa wystąpią kłopoty z uchem. Przewlekłe powikłania uszne są bardzo trudne do wyleczenia. Często czyść swemu psu uszy, najlepiej raz w tygodniu, jeśli podatny jest na tego typu infekcje. Posługując się wacikami zanurzonymi w ciepłej oliwie wyczyść widoczną partię uszu, wykonując ruchy okrężne, by usunąć nadmiar brązowej usznej woskowiny. Jeśli jest to pies rasy, u której włosy rosną w kanałach usznych, jak np. pudel czy kerry blue, to usuwaj włosy posługując się tylko palcami w żadnym wypadku nie wycinaj ich ( jeśli nie jesteś pewien jak to zrobić, poproś lekarza weterynarii o wskazówki ). Podrażnienia uszu wynikają z faktu zalegania w kanałach usznych różnych ciał: np. nasion traw i wymagają usunięcia przez fachowca. Malutkie, ledwo widoczne, białe pajęczaki żyją w uchu psa i wywołują swędzenie bądź umożliwiają bakteriom wywołanie drugorzędnych infekcji. Brud i pot występujący zwłaszcza u ras o tak źle „wentylowanych” uszach jak spaniele tworzą idealne środowisko do rozmnażania zarazków. Zdaniem lekarza weterynarii jest ustalenie co –pajęczaki, bakterie, grzyby czy jeszcze coś innego? – jest źródłem zapalenia i przepisanie odpowiedniej kuracji. Chociaż przychylanie głowy może być wynikiem poważnego podrażnienia, to z drugiej strony wskazywać może na problemy z uchem środkowym. Choroba ucha środkowego nie jest koniecznie wynikiem infekcji ucha zewnętrznego, ale może wiązać się chorobą trąbki Eustachiusza, która łączy ucho środkowe z gardłem. Pociąga to zawsze za sobą rygorystyczną kurację weterynaryjną z użyciem antybiotyków, lekarstw przeciwzapalnych, a w rzadkich przypadkach nawet głębokie sączkowanie. Opuchlizna płata usznego wygląda dramatycznie, w rzeczywistości nie należy jednak do groźnych schorzeń. Jest to duży, wypełniony krwią pęcherz powstały na skutek pęknięcia naczynia krwionośnego. Jego przyczyną może być ugryzienie przez innego psa bądź nadmierne drapanie swędzącego ucha. W tym przypadku wymagana jest interwencja chirurga.
Klatka piersiowa Symptomy chorób występujących w obrębie klatki piersiowej obejmują kaszel i sapanie. Psy mogą cierpieć na bronchit, zapalenie płuc, choroby serca, zapalenie opłucnej. Kaszel oraz kichanie- oznaki przeziębienia – razem z ropiejącymi oczami, biegunką oraz apatią mogą być oznakami nosówki. Psy czasami wracają potem do zdrowia, choć objawy są bardzo poważne, zwłaszcza jeśli występuje pląsawica bądź paraliż, co sugeruje, że zaatakowany został układ nerwowy. Objawy te mogą pojawić się w wiele tygodni po tym, jak wirus zaatakował organizm zwierzęcia i być symptomami jego obecności. Chcąc uniknąć powyższych problemów należy psa zaszczepić przeciw nosówce i innym poważnym psim infekcjom tak wcześnie jak tylko to jest możliwe, upewniając się, czy dostał właściwą roczną dawkę. Przy pierwszych oznakach choroby skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii. Trzymaj zwierzę w cieple, podawaj mu dużo płynów, a także wiele pożywnej i łatwo sprawnej żywności. Jeśli sam nie ma siły jeść, podawaj mu łyżeczką dietetyczne jedzenie, np. galaretę z mięsa bądź glukozę z wodą. Lekarz weterynarii po zbadaniu psa potwierdzi lub wykluczy fakt, że zwierzę cierpi na nosówkę czy inną infekcje bakteryjne. Antyserum przeciw nosówce, chociaż szeroko obecnie dostępne, rzadko jest przydatne jako lekarstwo. Ma bowiem głównie chronić przed ryzykiem zarażenia te zwierzęta, które kontaktowały się z chorym psem. Inne typy chorób klatki piersiowej lekarz weterynarii może rozpoznać za pomocą stetoskopu, promieni Roentgena, prób laboratoryjnych oraz EKG. Choroby serca często występują u starszych psów i łatwo dają się wyleczyć za pomocą lekarstw.
Żołądek i jelita Do najczęstszych symptomów chorób żołądka i jelit zalicza się wymioty, biegunkę, obstrukcję oraz krwiomocz. Przyczyn może być wiele i jeśli powyższe symptomy występują dłużej niż 12 godzin, to po udzieleniu pierwszej pomocy, zwierzę należy bezzwłocznie pokazać lekarzowi weterynarii. Wymioty mogą być wynikiem lekkiej infekcji żołądka bądź zatrucia pożywieniem. Jeśli wymioty są silne i przedłużają się lub towarzyszom im i inne poważne symptomy, może to być oznaką ciężkiej choroby, np. nosówki; zakaźnego zapalenia wątroby, leptospirozy czy zarobaczenia lub też zatwardzenia w jelitach. Biegunka bywa niczym innym, jak tylko wynikiem lekkiej niestrawności żołądka, z drugiej jednak strony może być chorobą poważną, jeśli organizm został zaatakowany przez groźne bakterie lub wirusy. Biegunka może też być objawem alergii. Zatwardzenie może być wynikiem obstrukcji, wieku zwierzęcia, niewłaściwej diety zawierającej dużo kości w kawałkach, która jak cement utwardza się w żołądku. Krew w stolcu bywa rezultatem wielu bardziej lub mniej poważnych przyczyn. Od zadrapania odbytnicy odłupaną kością po niebezpieczną infekcję zwaną leptospirozą. W przypadku kłopotów z żołądkiem jedyne co sam możesz zrobić, to złagodzić symptomy. Jeśli pies wymiotuje, odstaw jedzenie i picie na 24 godziny, i przez następne 24 godziny podawaj mu tylko wodę. W przypadku biegunki co trzy godziny podawaj 10-40 ml ( 2-8 łyżeczek do herbaty ) mieszanki kaolinu jak dla ludzi. W przypadku biegunki należy uzupełniać płyny w organizmie. Odstaw solidne pożywienie, mleko i tłuste potrawy, a podawaj często niewielkie ilości płynów, najlepiej glukozę z wodą, lekki bulion z gotowanej kostki rosołowej. Trzymaj zwierzę w domu w cieple. Cierpiącemu na zaparci psu podawaj10 do 40 ml ( 2 do 8 łyżeczek do herbaty ) oleju mineralnego. Jeśli zwierzę poza tym czuję się dobrze, choć ty wiesz lub podejrzewasz, że w jego żołądku coś utkwiło, np. kość, bezpieczniej jest wówczas zaaplikować mu lewatywę. Problemy z odbytem na ogół wymagają wizyty u lekarza. Jeśli symptomy nie ustępują, skontaktuj się z lekarzem weterynarii nie później niż następnego dnia. Takie choroby, jak choroba parwowirusowa ( tyfus ) , przewlekłe zapalenie wątroby i leptospiroza wymagają intensywnego leczenia przy użyciu antybiotyków i transfuzji, by uzupełnić składniki mineralne i witaminy, a także stałej obserwacji z wykonaniem analiz krwi i moczu. Techniki chirurgiczne polegają na usuwaniu obcych ciał i obstrukcji oraz leczeniu innych schorzeń żołądka są niezwykle skomplikowane. Lekarz weterynarii korzysta ze współczesnych środków znieczulających i operuje przy użyciu wysokiej klasy aparatury.
Gruczoły przyodbytnicze Dwa małe gruczoły umieszczone po obu stronach odbytu są często u psa podrażnione. Właściciele czworonogów skarżą się, że ich podopieczni jeżdżą częstokroć zadem po dywanie, robiąc tzw, sanki lub nagle zaczynają się kręcić wokół własnego ogona, jakby użądliła je pszczoła. Często winą obarcza się robaki, lecz to nie one są przyczyną tych kłopotów. Powodem są właśnie gruczoły przyodbytnicze, ponieważ mają one tendencję do zwierania i zatykania. Jeżeli zostaną one zainfekowane, to rezultatem mogą być wrzody, a to pociąga za sobą kurację antybiotykową, a także, w przewlekłych przypadkach, usunięcie gruczołów. Problemów tych można uniknąć, przestrzegając diety zawierającej włókna, podając psu warzywa i otręby. Naucz się od swego lekarza weterynarii, jak czyścić gruczoły za pomocą waty.
System moczowy Najczęstszymi objawami systemu moczowego są : trudności w oddawaniu moczu, nadmierne picie, częste oddawanie moczu, utrata wagi i apetytu oraz pojawienie się krwi w urynie. Gdy tylko zauważysz, że coś jest nie w porządku z systemem moczowym twego psa, skontaktuj się natychmiast z lekarzem weterynarii. Zapalenie pęcherza, kamienie w pęcherzu lub w przewodach, choroba nerek to bardzo częste dolegliwości wymagające natychmiastowej porady. Jakiekolwiek jednak podejmujesz kroki, nie odstawiaj psu wody. Pamiętaj, by szczepić psa przeciw leptospirozie i co roku odwiedzaj lekarza weterynarii, by ponowić zastrzyk ze środkiem uodporniającym. Wczesne rozpoznanie zapalenia pęcherza pozwala na łatwe wyleczenie choroby antybiotykami. Obecność kamieni w systemie moczowym potwierdzić można promieniami Roentgena, w większości przypadków łatwo dają się one usunąć chirurgicznie. Chore nerki wymagają troskliwej opieki i przestrzegania diety. Pacjenci ze stanem chronicznym mogą dożyć sędziwego wieku pod warunkiem, że reguluje się zawartość wody, protein i składników mineralnych w pożywieniu, tak by zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji i nadmiernej utracie protein. W tym stanie zwierzę powinno unikać jakiegokolwiek stresu.
Genitalia i narządy rodne Psy od czasu do czasu cierpią na dolegliwości typu guz jądra, najczęściej jednak to suki miewają największe i najczęstsze w tej sferze problemy, np. długotrwała ruja, obfite krwawienie i wydzielina z pochwy. Jakiekolwiek wydzieliny, oprócz poprzedzających szczenienie się lub zwykłe krwawienie podczas cieczki, wymagają natychmiastowych oględzin lekarza weterynarii. U suk nie szczennych wydzieliny, choć przypominają ropę, rzadko wywołane są infekcją, zazwyczaj jest to jeden z symptomów zapalenia macicy, zwanego ropomaciczem. Konieczna jest wówczas wizyta u lekarza. Może on zalecić leczenie zachowawcze lub operacyjne usunięcie macicy. Ta poważna operacja w większości przypadków udaje się, by jednak uniknąć tego typu stanów, należy sukę wykastrować, jak tylko zadecydujesz, że nie będzie mieć więcej szczeniąt.
Gruczoły piersiowe Od czasu do czasu przewróć swoją sukę na plecy i przesuń ręką wzdłuż jej brzucha. Jeśli wyczuwasz jakiekolwiek zgrubienia w tkance piersiowej, na sutkach lub tuż pod skórą, natychmiast udaj się do lekarza. Guzy piersi szybko rozprzestrzeniają się na inne części ciała. Jeśli je wcześniej zaobserwujemy, mogą być w porę usunięte chirurgicznie Zapalenie i stwardnienie piersi podczas karmienia wskazuje na zapalenie sutek, Które leczy się środkami przeciwbakteryjnymi i antywirusowymi. Czasami lekarz zatrzymuje wydzielanie się mleka, przepisując odpowiednie hormony.
Skóra Znamy wiele rodzajów chorób skóry u psów. Diagnoza wymaga lekarskiego badania, a często nawet serii analiz. Wśród częstych symptomów wyliczyć można przerzedzenia bądź wręcz łysiny szaty, drapanie, a także mokre, suche i popękane owrzodzenia. Świerzb wywołany przez owadzie roztocze może spowodować łysienie plackowate. Szatę mogą również zniszczyć pchły, wszy oraz kleszcze. Obecność choćby jednej pchły u psa, którą niezwykle trudno wyiskać, może być przyczyną rozległej choroby skóry jako alergicznej reakcji na pchlą ślinę. Jeśli zauważysz lub podejrzewasz obecność jakichkolwiek skórnych insektów: świerzbu, pcheł, kleszczy bądź wszy, postaraj się o jakikolwiek antyinsektowy aerozol, proszek bądź płyn. W przypadku świerzbu można zastosować wiele typów lekarstw, lepiej więc zasięgnąć porady lekarza. Grzybica strzygąca to trudno uchwytna dolegliwość, wymagająca badania promieniami ultrafioletowymi bądź analizy próbki z kultury grzybowej włosa. Należy aplikować specjalne lekarstwa do użytku wewnętrznego lub zewnętrznego. Trzeba zwrócić uwagę, by choroba nie przeniosła się ze zwierząt na ludzi. Przy leczeniu wszelkich pasożytów powinno się ściśle stosować do instrukcji dołączonej do aplikowanego lekarstwa. W przypadku pcheł musimy pamiętać, że ich jajeczka są składane nie tylko w futrze zwierzęcia, lecz także w jego najbliższym otoczeniu. Tak więc, w trakcie leczenia psa specjalnym aerozolem przeciw insektom należy spryskać również posłanie psa, jego materac, budę. Choroby skórnej wywołanej niewłaściwym karmieniem łatwo uniknąć stosując właściwą dietę. Owrzodzone, wilgotne „gorące plamy”, które nagle pojawiają się latem lub jesienią, mogą być wywołane alergią na kwiatowe pyłki lub inne drobiny. Wytnij wówczas włosy z samego zarażonego miejsca i wokół niego do gołej skóry, aplikując następnie olej mineralny w dowolnych ilościach. Przypadki te wymagają porady lekarza weterynarii, a także stosowania preparatów antyhistaminowych czy maści kortykosterydowej, zastrzyków lub tabletek. I choć owrzodzenia te wyglądają dramatycznie, to w rzeczywistości szybko się goją.
Glisty Robaki te mogą być przyczyną obwisłości brzucha, rozstroju żołądka, szczególnie u szczeniaków. Mogą również przenieść się na człowieka, będąc zwłaszcza niebezpieczne dla niemowląt. By pozbawić psa glist dżdżownicowatych, należy podawać mu regularnie, co trzy miesiące, środki odrobaczające.
Tasiemce Płazińce te zazwyczaj nie wywołują szczególnych dolegliwości u psów, mogą natomiast przenieść się na ludzi. Pies, iskając się, zjada pchły, w których tkwią larwy psiego tasiemca. By uniknąć tasiemca postępuj tak, by twój pies nie miał pcheł. Segmenty tasiemca wyglądają jak ziarna ugotowanego ryżu lub białawe kawałki płaskiej taśmy długości do 1 cm, lekko ruszające się. Jeśli zauważysz je w stolcu, lub przyczepione do włosów wokół odbytu, zaaplikuj psu dawkę środków odrobaczających.
Wypadki i sytuacje krytyczne Ranny, przerażony pies potrafi pogryźć. Najłatwiejszym sposobem, by uniknąć pogryzienia jest założenie psu kagańca. Ofiarę wypadku należy zabrać z niebezpiecznego miejsca do ciepłego, spokojnego pomieszczenia. Rozłóż dla psa prześcieradło i nieś go jak w hamaku, a jeśli to jest niemożliwe, to unieś go za kark. Nie trać czasu, szok psa jest twoim głównym sojusznikiem. Ułóż psa wygodnie na kocu i umieść obok niego butelkę z ciepłą wodą. Nie podawaj mu alkoholu ani też aspiryny. Możesz spróbować podać psu łyżeczkę trochę ciepłej, słodkiej herbaty. W miejscu, w którym pies poważnie krwawi połóż gruby kłak waty, opatrunek lub choćby złożoną chustkę do nosa. Przyciskaj lekko to miejsce, jeśli zachodzi potrzeba, aż do przybycia lekarza. Nie próbuj samodzielnie zakładać szyn ani też nie eksperymentuj z opaską zaciskającą. Pamiętaj, że lepiej robić to wszystko w samochodzie, w drodze do lekarza weterynarii, niż czekać na jego przybycie.
Pogryzienia i rany Jeśli tylko spostrzeżesz ranę, wytnij nożyczkami włosy wokół jej brzegów, aż do samej skóry. Przemyj dokładnie to miejsce silnym, ciepłym roztworem siarczanu magnezu. Zaaplikuj antyseptyczną maść lub proszek w miejscu mniejszych skaleczeń, które nie wymagają fachowego leczenia. W przypadku ugryzienia należy psu zrobić zastrzyk z antybiotyku o długotrwałym działaniu. Mniejszych ran nie należy przykrywać, tak aby powietrze miało do nich dostęp. Choć kłopotliwe w leczeniu, rozcięte opuszki stóp są do wyleczenia. Goją się powoli, lecz nie zszywa się ich. Po przemyciu rozcięcia i zaaplikowaniu antyseptycznej maści należy łapę okryć dziecięcą bawełnianą skarpetką. Nigdy nie obkładaj skaleczonego opuszka wodoszczelnym, a tym samym nie przepuszczającym powietrza materiałem, jak np. plastikową torebką. Podobnie bowiem musi „oddychać” i powinien być umocowany plastrem lub wąskim bandażem.
Na górę strony